Μόνοι γεννιόμαστε, μόνοι πεθαίνουμε και τίποτα δεν μας μένει πέρα από τις στιγμές που ζήσαμε. Τις όμορφες. Όλες εκείνες που ξεπέρασαν για λίγο την μιζέρια και την θλίψη, όλες εκείνες που ταυτίστηκαν μαζί μας, που ανήκουν πια μόνο σε μας. Επειδή πάνω απ'ολα, θέλει τόλμη η ζωή, θέλει πολλά κότσια η ευτυχία.
Είμαι ένα παιδί που μεγάλωσε πια...
Μεγάλωσε αρκετά για να γρατσουνά ακόμη τις σκέψεις
στις χορδές μιας κιθάρας....
Άλλωστε τα πιο όμορφα όνειρα τα έκανα με μάτια ανοιχτά....